กระทรวงการต่างประเทศ

ประวัติความเป็นมา

 ความเป็นมา

กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ ๑๙ ตุลาคม ๒๕๔๗ ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๔๗ โดยเป็นส่วนราชการในกระทรวงการต่างประเทศ มีหน้าที่ความรับผิดชอบในการบริหารความร่วมมือเพื่อการพัฒนาในด้านเศรษฐกิจ สังคม วิชาการ กับประเทศเพื่อนบ้านและประเทศในภูมิภาคอื่นๆ ทั้งนี้ ความร่วมมือมีหลายรูปแบบ เช่น โครงการพัฒนา อาสาสมัคร และผู้เชี่ยวชาญ ทุนการศึกษา/ฝึกอบรม
 
 
อำนาจหน้าที่ความรับผิดชอบ
  
        ๑. เป็นหน่วยงานตัวแทนรัฐบาลไทยในการบริหารงานความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลต่างประเทศ องค์การระหว่างประเทศ องค์การต่างประเทศ องค์กรที่มิใช่ของรัฐบาล หรือนิติบุคคลต่างประเทศ
        ๒. เป็นหน่วยงานหลักทำหน้าที่ให้ความร่วมมือและช่วยเหลือกับต่างประเทศ เพื่อดำเนินนโยบายการต่างประเทศ ในการบุกเบิกสร้างความสัมพันธ์กับประเทศต่าง ๆ อย่างแนบเนียน เพื่อสร้างภาพลักษณ์และทัศนคติที่ดีทั้งในระดับประเทศและประชาชน (Soft Diplomacy)
        ๓. เป็นหน่วยงานกลางในการกำหนดทิศทางเชิงยุทธศาสตร์ เสนอแนะนโยบายความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ และพิจารณาแผนงาน และโครงการของส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจ ภาคเอกชนและองค์กรพัฒนาเอกชน (NGOs) ให้ดำเนินตามทิศทางนโยบายการต่างประเทศอย่างมีบูรณาการ
        ๔. ประสานงาน กำกับดูแล และเสริมสร้างสมรรถนะ การดำเนินงานที่เกี่ยวข้องด้านความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ ทั้งภาครัฐและเอกชน และพัฒนาแผนยุทธศาสตร์ความร่วมมือเพื่อการพัฒนา เพื่อผลักดันไปสู่การปฏิบัติให้บรรลุผลสัมฤทธิ์อย่างมีประสิทธิภาพและบูรณาการ ตามเป้าหมายนโยบายการต่างประเทศ
        ๕. บริหารการให้ความช่วยเหลือแก่ต่างประเทศ โดยร่วมมือหรือเป็นหุ้นส่วนกับต่างประเทศในการพัฒนาทั้งในกรอบทวิภาคี พหุภาคีและกรอบความร่วมมือในอนุภูมิภาค รวมทั้งดำเนินงานตามข้อผูกพันภายใต้ความตกลงความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ           
        ๖. บริหารความร่วมมือด้านประเด็นระหว่างประเทศและด้านทุนกับต่างประเทศเพื่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 
        ๗. ติดตามและประเมินผลการดำเนินความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศตามแผนยุทธศาสตร์ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ รายงานผลและสร้างความเข้าใจต่อสาธารณะ พร้อมทั้งติดตามประเมินแผนงานและโครงการความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศของส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ ภาคเอกชนและองค์กรพัฒนาเอกชน (NGOs) โดยคำนึงถึงหลักการของผลผลิต ผลลัพธ์ และการบูรณาการ และให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเร่งรัด ปรับปรุง และพัฒนาแผนงานหรือโครงการความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ 
        ๘. กระทำการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรม หรือตามที่กระทรวงหรือที่คณะรัฐมนตรีมอบหมาย